Zazwyczaj fotografujemy obiekty, które dopiero wschodzą. Ponieważ kamerą można, focić (a w zasadzie należy bez względu czy aparatem czy kamerą) długie sekwencje dość istotnym problemem jest tzw. meridian flip - czyli przestawienie montażu po przejściu obiektu przez meridian. Rozwiązania jest wiele od bardzo drogich w postaci zakupu montaży AP (które posiadają specjalny mechanizm, dla którego przejście przez meridian nie powoduje cofnięcia, backslash na osi RA) po ta najprostszą, czyli fotografowanie obiektów do pewnego stopnia po przejściu przez "sufit" (no chyba, że nasz setup nie zawadzi o nogę statywu) a następną część sesji kolejnej nocki. W przypadku kamery gdzie wyższa precyzja jest wymaga od prowadzenia po mechanikę naszej optyki (obwieszające się wyciągi, kiepskie dovetaile itp.), zrobienie flipu grozi tym - że całość może się nie poskładać jak należy, (czyli przesunięcie wad będzie lustrzane i zepsuje cała fotkę). No właśnie stosują to najprostsze rozwiązanie, czyli focenie obiektów od horyzontu do kawałek za meridian, i od kawałka przed meridian do horyzontu, jesień umożliwia nam eksploracje letnich gwiazdozbiorów z Łabędziem oraz Cefeuszem na czele. Stąd właśnie moje zainteresowanie Łabędziem a raczej jego częściami, które nie były dla mnie do tej pory dostępne.

Mgławica Ameryka Północna (również NGC 7000) to gazowo-pyłowa mgławica w gwiazdozbiorze Łabędzia o rozmiarach kątowych 120' × 100', przypominająca kształtem kontynent amerykański. Należy do najpiękniejszych obiektów w gwiazdozbiorze. Jej okazałość może być jednak w pełni dostrzeżona dopiero na fotografiach. Mgławicę oświetla gwiazda Deneb. Amerykę Północną możemy zobaczyć nie tylko na fotografii, ale nawet posługując się lornetką. Znajduje się ona w odległości ok. 1500-2000 lat świetlnych [1][2] i ma wielkość 50 lat świetlnych [3]. Całkowita masa mgławicy równa się masie 100 naszych Słońc. Mgławica Ameryka Północna stanowi całość wraz z mgławicą Pelikan. Od mniejszej i ciemniejszej mgławicy Pelikan jest optycznie rozdzielona przez molekularne chmury ciemnego pyłu znanego jako ciemna mgławica LDN 935. Obszar mgławicy położony podobnie jak Ameryka Środkowa oraz Meksyk jest nazywany Murem Łabędzia'. Składa się on z pokładów gorącego gazu, pyłu oraz nowo uformowanych gwiazd. Mur Łabędzia jest podświetlany oraz zerodowany przez jasne, młode gwiazdy, częściowo ukryte przez ciemny pył, które same wyprodukowały.

źródło: Wikipedia